พื้นที่อับอากาศ หมายถึง สถานที่ที่มีทางเข้าออกจำกัดและมีการระบายอากาศไม่เพียงพอ ทำให้มีสภาพอากาศไม่ปลอดภัย เช่น มีแก๊ซพิษ หรือออกซิเจนน้อย อาจเป็นอันตรายต่อผู้ที่เข้าไปทำงานในพื้นที่นั้น

ตัวอย่างของพื้นที่อับอากาศ เช่น ถัง, บ่อ, อุโมงค์, ห้องใต้ดิน, ไซโล

อันตรายจากพื้นที่อับอากาศ

ขาดอากาศหายใจ : อากาศภายในอาจมีออกซิเจนน้อยเกินไป ทำให้ขาดอากาศหายใจ

แก๊ซพิษ: อาจมีแก๊ซมีพิษ เช่น คาร์บอนมอนอกไซด์. ไฮโดรเจนซัลไซต์

สารเคมี: อาจมีสารเคมีอื่นๆ ที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ไฟไหม้: อาจเกิดไฟไหม้ได้ง่าย เนื่องจากมีสารไวไฟ

มาตรการป้องกันสำหรับการปฏิบัติงานในพื้นที่อับอากาศ

1. วางแผนการทำงานและการป้องกันอันตรายสำหรับผู้ที่เข้าไปทำงานในพื้นที่เสี่ยงทราบ

2. ประเมินสุขภาพของเจ้าหน้าที่ที่ต้องลงไปปฏิบัติงาน หากพบว่ามีอาการป่วย บาดเจ็บ หรือร่างกายอ่อนเพลีย ควรเปลี่ยนให้ผู้ที่มีความพร้อมของร่างกายแทน

3. ติดป้าย “พื้นที่ที่อับอากาศ พื้นที่เสี่ยง พื้นที่อันตราย ห้ามเข้า” (ทางเข้า – ออก) และต้องมีระบบการขออนุญาตก่อนเข้าทำงานทุกครั้ง

4. ตรวจสอบระบบไฟฟ้าให้ใช้งานได้ปกติ ไม่ชำรุด และควรมีระบบตัดไฟอัตโนมัติ

5. ตรวจวัดก๊าซพิษก่อนลงไปปปฏิบัติงานในพื้นที่อับอากาศทุกครั้ง โดยก๊าซติดไฟและปริมาณก๊าซออกซิเจนต้องอยู่ระหว่าง 19.5 – 23.5% และต้องกำหนดระยะเวลาปฏิบัติงานต่อคนที่ชัดเจน เพื่อลดความเสี่ยงการเสียชีวิตหรือหมดสติในขณะปฏิบัติงาน

6. มีระบบหรือกลไกการแจ้งขอความช่วยเหลือ กรณีเจ้าหน้าที่ประสบเหตุในพื้นที่อับอากาศและต้องมีผู้ควบคุมที่มีความรู้และมีผู้ช่วยเหลืออยู่ประจำบริเวณทางเข้า – ทางออก ตลอดเวลาที่มีการทำงาน

7. จัดให้มีอุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล Personal Protextive Equipment (PPE) เช่น หน้ากากป้องกันแก๊ซ, ชุดป้องกันสารเคมี

8. ผู้ที่จะต้องเข้าไปในที่อับอากาศ จะต้องผ่านการอบรมความปลอดภัยในการทำงานในที่อับอากาศ